راه ابریشم

موزه موسیقی پاریس خود را با زمان تطبیق می دهد

به قلم : شهلا رستمی

تاریخ انتشار مقاله  07/03/2009 به روز شده  07/03/200917:17 TU

ده سال پس از گشایش موزه موسیقی در شهرک موسیقی در شمال پاریس، این موزه پس از تعمیرات و هماهنگ شدن با تکنولوژی های تازه تر وپیشرفته تر ونیز گسترش شهرک موسیقی ، از روز سوم مارس درهای خود را به روی همگان گشود تا بازدید کنندگان بهتر بتوانند از مجموعه ساز ها و امکانات گونه گون این موزه بهره ببرند.

 برای بهتر شناساندن این موزه باید به گذشته بازگردیم و از مجموعه هائی که گرد آوری شده بودند کمی صحبت کنیم.

 در سال 1795 ، 316 ساز در مجموعه ای در کنسروآتوار ملی موسیقی گرد آورده شد که بیش از دوازده تای آن ها باقی نمانده است.

 در سال 1864 اولین موزه سازها در های خود را به روی عموم گشود که یکی از مسئولان آن "هکتور برلیوز" آهنگساز فرانسوی بود.

 در سال 1960 فکر تبدیل موزه سازها به یک موزه موسیقی وسپس گنجاندن آن در پروژه شهرک موسیقی به وجود آمد.

 موزه موسیقی که در سال 1997 چشم به جهان گشود هم اکنون دارای 6000 ساز از فرهنگ های مختلف است و یکی از مهمترین موزه های موسیقی جهان به شمار می آید. طی بازدید و با استفاده از یک کاسک، بازدید کنند گان می توانند صدای همه ساز ها را بشنوند. چهار ساعت موسیقی بدین منظور پخش می شود. سپس با برداشتن کاسک آنها میتوانند از موسیقی زنده که هر روز توسط یک یا چند موزیسن اجرا میشود،لذت ببرند.

نمایش حدود 40 فیلم نیز به آن ها امکان می دهد با محیط هائی که در آن سازها پرورش می یابند آشنا شوند. کنسرت هائی هم همه روزه با استفاده از سازهای کلکسیون موزه اجرا میشوند و برخی از آثار بسیار خاص و تأثیر گذار نیز در ویترین های جداگانه، همراه با ماکت محل آفرینش آن ها و فیلم هائی که توضیحات بیشتری ارائه می کنند، قرار داده شده اند. سفری دلپذیر، آموزنده و فراموش نشدنی به دنیای موسیقی.

---

 به ایران برویم و از زبان فاطمه معتمد آریا، هنرپیشه سینما، تلویزیون و تآتر از سریال های تلویزیونی خبری بگیریم.

 در این مصاحبه او به کیفیت پائین سریال های تلویزیونی در ایران اشاره می کند.

 

 

 

 حضور دو فیلم فارسی زبان در دو فستیوال

فستیوال سینمای آسیای شهر "دوویل" در غرب فرانسه

 در یازدهمین برگزاری خود، فستیوال سینمای آسیای شهر "دوویل" در غرب فرانسه فیلم "بچه کابلی" ساخته ببرک اکرم، سینما گر افغان را در بخش مسابقه ای خود قرا داده است. این فستیوال از روز 11 تا 15 مارس در این شهر بندری ادامه خواهد داشت.

 فستیوال شهر فریبورگ

فیلم" آرام باش و تا هفت بشمار" ساخته رامتین لوافی پور، کارگردان ایرانی برای شرکت در بخش مسابقه ای 23 ایمن برگزاری فستیوال شهر "فریبورگ" سویس انتخاب شدکه از تاریخ 14 تا 21 مارس برگزار می شود.

 

 در صدر فیلم هائی که هم اکنون بر پرده سینما ها قرار دارند، فیلم هائی دیده می شوند که به تازگی جوایز اسکاررا ربوده اند.

 

 "هاروی میلک"، زندگی و مرگ یک همجنس گرا

در میان برندگان جوایز اسکار امسال، از جمله نام "شان پن" هنرپیشه بسیار خوب ومتعهد آمریکائی به چشم می خورد که در نقش "هاروی میلک" در فیلمی به همین نام، ساخته "گاس وان سانت"، بازی بی نظیری ارائه می دارد. این فیلم داستان زندگی و مرگ اولین مبارز حقوق مدنی برای هم جنس گرایان در سال 1977 است که توانست پس از چند شکست در انتخابات شهرداری ها موفق شود و به یک پست دولتی، یعنی مشاور شهردار در سان فرانسیسکو برسد.

 "هاروی میلک" از داستان زندگی این شخصیت و قتل وی توسط "دان وایت" در سال 1977فراتر می رود و زندگی یک نسل را نشان می دهد. گفتنی است که "دان وایت" چند دقیقه پیش از کشتن "میلک" شهردار را هم از پای در آورده بود. با این حال او به هفت سال زندان محکوم شد  وپس از آزادای از زندان خود کشی کرد. از نکات جذاب دیگر فیلم، فیلم برداری آن در همان محله و مغازه عکاسی ای است که "میلک" باز کرده بود.

 

 شیطانی که در وجود همه ما نهفته است

اگر قرارباشد بین چند فیلم یکی را برای دیدن انتخاب کنیم، فیلم "موج"، فیلم بسیار تکان دهنده و هشدار دهنده " دنیس گنسل"، کارگردان آلمانی، باید بدون شک آن فیلم باشد. دلیلش این است که این فیلم به خوبی مکانیزم هائی را که می توانند از یک آدم معمولی ، یک فاشیست بی رحم بسازند، نشان می دهد. در واقع این فیلم پاسخی است به این پرسش که چگونه میلیون ها انسان معمولی، از نانوا گرفته تا بانک دار و زن خانه دار و حتا کشیشان از هیتلر پیروی کردند و اعمال غیر انسانی ای که شاهدش بودند را زیر سئوال نبردند. فیلم از کتابی بر گرفته شده که در سال 1981 توسط "تاد استراسر" نوشته شد و در یک و نیم میلیون نسخه در اروپا به فروش رفته است. کتابی که در آن زمان هم سرو صدای بسیاری کرد چرا که برداشتی بود آزاد از تجربه ای که در سال 1967 در دبیرستانی در کالیفرنیا، توسط "ران جونز" دبیر این دبیرستان به کار گرفته شد. در آن سال این دبیر، به منظور نشان دادن چگونگی نسج گرفتن رفتارهای فاشیستی، فشار گروه و در نتیجه از بین رفتن شخصیت فردی و در پی آن آزادی های شخصی، روشی را به کار بست که پایانی فاجعه بار داشت. گفتنی است که این کتاب هم اکنون جزو کتابهای درسی در آلمان است تا هم یادشان باشد که تاریخ می تواند خود را تکرار کند.

 

دو فیلم در انجمن فرهنگی پویا

در روز 8 مارس وبه مناسبت زوز جهانی زن، انجمن فرهنگی پویا در پاریس دو فیلم ساخته دو زن سینماگر ایرانی را در ساعت شانزده به نمایش می گذارد : "رویای ابریشم" (43 دقیقه) ساخته ناهید رضائی و" زنانه" (55 دقیقه) ساخته مهناز افضلی.

 "فروم دزایماژ" هم در روز یکشنبه 8 مارس در چارچوب "ماستر کلاس" های خود، از "والتر سالس" برزیلی دعوت کرده است تابه علاقمندان درسی از سینما بدهد.

 

 "فرنان لژه" در بهترین مجموعه های خصوصی

 گالری "ملنگ" در پاریس تا روز 30 آوریل شماری از آثار "فرنان لژه" (1881-1955 )، نقاش به نام را که به بهترین مجموعه های خصوصی تعلق دارند، به نمایش می گذارد. این آثار که بسیار خوب نگهداری شده اند، همگی بیانگر موضوع هائی هستند که این نقاش در آثار خود به کار می گرفت. یعنی اشیاء و سبک زندگی مدرن. "فرنان لژه" خود می گفت : "مرا نقاش سبک "پریمیتیف" یا "بدوی" دوران مدرن می خوانند و این درست است چرا که من دوچرخه، ماشین آلات، تیر آهن ... را به تصویر می کشم. علتش این است که من فرزند زمان خود و نسبت به محیط اطرافم حساس هستم.

 

---

 زندگی رویائی

 کمتر کسی است که فستیوال فیلم "کن" را دنبال کند ونام "ژیل ژاکوب" رئیس پر سابقه این فستیوال را نشنیده باشد. پس از فیلم مستندی که او از لحظات فراموش نشدنی این فستیوال تهیه کرد، انتشار کتابش "زندگی همچون رویا می گذرد" در روز 5 مارس، رویداد مهمی برای علاقمندان به سینما بود.

 در این کتاب 386 صفحه ای که توسط انتشاراتی "روبر لافون" راهی بازار شده، او تصویری از بزرگان سینما می دهد که در هیچ کجای دیگر نمی توان آن ها رایافت. به ویژه این که همه "ژیل ژاکوب" را به عنوان انسانی کم رو و با ملاحظه می شناسند که وظیفه شناسی را در صدر اعمال خود قرار می دهد. در این کتاب خاطرات، او به سرعت از خاطرات شخصی خود عبور می کند و می گوید : صحبت از زندگی شخصی اش نمی تواند از سینماجدا باشد. سینما که برایش هم وطن بوده و هم مسلک. ازجمله خاطرات او در مورد "فرانسوآ تروفو" ست که همواره برنامه سینما ها را زیر بغل داشت و به دیدن فیلم هائی می رفت که بارها دیده بود. به نوشته "ژیل ژاکوب" در آن سال ها برنامه زندگی "تروفو" و حتا زندگی عاشقانه اش هم با در نظر گرفتن ساعات سأنس ها تنظیم می شد !!!

خاطره دیگر مربوط می شود به "آلن دلون" که وقتی تلفن می کند می گوید :"آلن" هستم و شخص باید خیلی سریع بفهمد که او همان "آلن دلون" معروف است. در این خاطره به اتفاقاتی که به هنگام اولین پیشواز از "دلون" در فرودگاه نیس اتفاق افتاد و همه برنامه پیشواز شاهانه را به دلیل راه بندان و نرسیدن "لیموزین" مخصوص، ناپدید شدن میهمان داران و تاکسی گرفتن هنرپیشه ای که حتا سویت هتل خود را تعیین می کند، نقش بر آب کرد، اشاره می شود که خود می تواند موضوع یک فیلم کمدی باشد.

 حضور برق آسای ژاک شیراک در مراسم ناهار هیأت ژوری و برندگان نخل طلا خاطره دیگری است که بدون لطف نیست. در این ناهار که قرار نبود به جز مدعوین کس دیگر شرکت داشته باشد، ناگهان در با سرو صدا باز می شود و "ژرار دو پاردیو" هنرپیشه به نام سینمای فرانسه، که دعوت نداشت، به سوی شیراک می شتابد و با گفتن "ژاک کوچولوی من" او را در آغوش می کشد. در حالی که "جین کمپیون"، کارگردان نئوزلاندی و برنده نخل طلا، از نشستن بر سر میز با ژاک شیراک، برای اعتراض به آزمایش های اتمی فرانسه در جزایر "موروروآ" در پلینزی، خود داری می کند.

 ارتباط با هیأت روسی نیز از بخش های پر طنز این کتاب بسیار خاص است.

 

---

  صفحه تازه "بیورک"

 سر انجام آخرین آلبوم "بیورک"، خواننده ایسلندی، به نام "ولتائیک"، پس از چندین بار اعلام تاریخ و تغییر آن، از روز 2 مارس وارد بازار شد. اولین "سی دی" این آلبوم در استودیو ضبط شده و "سی دی" دوم برگرفته ایست از دوره کنسرت های این هنرمند. دو "دی وی دی" نیز از کنسرت های او درسالن المپیای پاریس و در رکیاویک، در این آلبوم گنجانده شده است. به ترانه "همه چیز پر از عشق است" گوش می کنیم.